SkyKiD's Space ที่ว่างสำหรับความคิดเห็นที่แตกต่าง

หมายเหตุ : กึ่งๆว่าจะต่อจากเอนทรี่ "ประสบความสำเร็จในชีวิต....คือ??" นะครับ(แต่ถึงจะยังไม่เคยอ่านเอนทรี่นั้น ก็สามารถอ่านเอนทรี่นี้ได้ครับ)

ถ้าเรานิยาม"ความสำเร็จ คือมีความสุข"  แล้วเราลดต้นทุนความสุขลงมา โอกาสที่เราจะสำเร็จ(ตามเป้าหมายที่ลดลง)ก็มากขึ้นตามไปด้วย

เพิ่มเติม : ที่ผมนิยามความสำเร็จไว้ก่อน เพราะผมเห็นด้วยกับคอมเมนท์ของคุณ mnop เมื่อเอนทรี่ที่แล้วครับ ว่าแต่ละคนอาจจะนิยามคำว่า"ความสำเร็จ"ไว้ต่างกัน

[ต่อจากนี้คำว่า "ความสำเร็จ" ผมขอใช้แทน "การไปถึงเป้าหมาย" ที่เราสร้างไว้ว่าเมื่อเราทำได้ตามนั้นแล้วเราจะมี"ความสุข"นะครับ]

การคาดหวังไว้สูงก็เหมือนกับการพยายามที่จะกระโดดให้ได้สูงๆเพื่อจะหยิบของสักชิ้นหนึ่งที่อยู่สูงๆ

ถ้าเรากระโดดสูงมากเท่าไหร่ ตอนที่เราตกลงมา เราก็จะเจ็บมากกว่าการที่เรากระโดดเตี้ยๆ

แต่...ถ้าเป้าหมายจริงๆของเราอยู่สูง กระโดดเตี้ยๆยังไงก็คงจะไปไม่ถึงเช่นกัน

ดังนั้นผมคิดว่าควรไปหยิบบันไดมาแล้วค่อยๆก้าวไปทีละขั้นอาจจะดีกว่า ซึ่งก็คงจะเหมือนกับเราค่อยๆกระโดดขึ้นไปทีละนิดๆ(แต่เป็นการก้าวเท้า ซึ่งมั่นคงกว่า) ซึ่งแต่ละขั้นของบันไดสำหรับผม ผมคิดว่าก็คือการประสบความสำเร็จเล็กๆ ไปกับความก้าวหน้าที่เราเข้าใกล้เป้าหมายเข้าไปเรื่อยๆครับ

แน่นอนว่าการขึ้นบันไดในขั้นแรกๆ ก็คงจะยังไปไม่ถึงสิ่งที่เราต้องการ ซึ่งเราอาจจะยังไม่ได้รับความสุขที่ไปถึงเป้าหมายที่วางไว้ เพราะเดิมทีมันก็เป็นแค่จุดๆนึงที่เราต้องผ่านก่อนจะไปถึงจุดหมายปลายทางที่เราต้องการ

แต่ถ้าเราสามารถมีความสุขไปกับก้าวเล็กๆที่เราข้ามผ่านไปในแต่ละก้าวๆ ชีวิตเราก็จะมีความสุขกับสิ่งที่ผ่านไปในชีวิตอยู่บ่อยๆ ซึ่งตรงนี้ ผมคิดว่าเราสามารถมี"ความสุขเล็กๆ"จากก้าวเล็กๆได้ครับ สิ่งที่จะให้ความสุขเล็กๆกับเราได้แบบง่ายๆ อย่างนึงที่ผมคิดได้คือ "กำลังใจ"

"กำลังใจ" ในการจะไปให้ถึงเป้าหมายเป็นสิ่งหนึ่งที่ควรจะมีไว้ในการก้าวไปทีละขั้นๆ เพราะเราคงจะต้องผ่านอุปสรรคบ้าง ซึ่งเราสามารถให้"กำลังใจ" กับตัวเองแบบง่ายๆได้ครับ

แทนการบรรยายลักษณะของวิธีการ(ซึ่งอาจจะลำบาก) ผมขอใช้ตัวอย่างวิธีที่ผมมักจะทำเป็นประจำละกันนะครับ

ผมเป็นคนชอบดูหนัง หรือ ชอบหาของกินอร่อยๆ  นี่เป็นความสุขของผม ซึ่งผมจะทำเมื่อไหร่ก็ได้(ถ้ายังมีเงินอยู่ในกระเป๋าพอ)

แต่โดยปกติผมคงไม่สามารถมีเงินพอจะกินของอร่อยๆที่แพงๆได้ทุกมื้อ และ ผมก็ไม่มีเวลาและกำลังทรัพย์มากพอจะดูหนังได้ทุกวัน/ทุกเรื่อง หรอกครับ

ผมจึงมักจะใช้โอกาสที่ก้าวผ่านอุปสรรคบางอย่างไป หรือ ทำอะไรสักอย่างสำเร็จ (เป็นข้ออ้าง)สำหรับการฉลองครับ เช่น ผมสอบเสร็จแล้ว ประกาศผลสอบแล้วได้คะแนนดี เป็นต้น

วิธีการในลักษณะนี้ผมได้มาจากตอนเรียนวิชา Psy Life Work

ซึ่งพอผมนำมาลองใช้ดูก็รู้สึกว่า ทำให้มีกำลังใจจะทำอะไรหลายๆอย่างต่อไป บางครั้งอาจจะใช้กับเป้าหมายเล็กๆที่อยู่ตรงหน้าเรา เช่น

เมื่อไม่นานมานี้ ผมตั้งเป้าหมายไว้ว่า ถ้าทำซีเนียร์โปรเจคเสร็จจะไปกินOISHI (ตอนตั้งเป้าก็พูดว่าOISHIไว้ก่อน แต่ทรัพย์จางเลยไม่ได้ไปกินซักที แต่ก็หาของกินอย่างอื่นที่ราคาถูกกว่ามาทดแทนไปพลางๆ << OISHI มีไว้เพื่อให้อยากทำให้เสร็จเฉยๆ แต่จริงๆแล้วไม่ได้ไป 555)

หรือ... ถ้าสอบเสร็จ หรือ เรียนปรับพื้นฐานจบ จะไปดูหนัง แต่ตอนนี้ต้องตั้งใจอ่านหนังสือหรือตั้งใจเรียนไปก่อน เป็นต้น

วิธีนี้เป็นวิธีที่ทำให้ผมมีกำลังใจ และสามารถหาความสุขเล็กๆไปกับการเรียน และฝ่าฟันอุปสรรคบางอย่างได้เรื่อยๆ ซึ่งความสุขเล็กๆแบบนี้ก็อยู่ที่ตัวเรานี่ล่ะครับ  ซึ่งผมคิดว่าวิธีนี้มันก็เหมือนกับ เราให้รางวัลกับตัวเราเอง

นอกจากนี้ หากเราก้าวเท้าพลาด ร่วงจากบันได เราก็อาจจะหากำลังใจ มาปลอบใจเราได้เช่นกันนะครับ เพื่อไม่ให้เศร้าจนเกินไป แล้วจากนั้นเราก็จะได้มีแรงที่จะไปสู้และฝ่าฟันกับอุปสรรคข้างหน้าต่อไป

แต่วิธีแบบนี้ก็มีข้อเสียเหมือนกันครับ.....

1. ถ้าเราทำอะไรสำเร็จ หรือ ฝ่าฟันอุปสรรคได้บ่อยๆ ก็เปลืองครับ และอาจจะทำให้เราติดนิสัยเสีย...ถ้าทำอะไรสำเร็จ"ต้องฉลอง" เพราะฉะนั้นควรจะเลือกใช้ให้เหมาะสมครับ (ซึ่งตรงนี้บางทีผมยังปรับไม่ค่อยได้ เลยเป็นโรคทรัพย์จางอยู่หน่อยๆ 555 << วิธีแก้ของผมคือทำบัญชีรายจ่ายครับ ถ้ามีโอกาสอาจจะพูดถึงอีกที)

2. สิ่งที่เคยสำเร็จไปอาจจะกลายเป็นล้มเหลวได้ 

มีตัวอย่างคือ >> ช่วงที่ผ่านมาผมผอมลงจนมีคนทักเยอะมาก เพราะเรียนทั้งวัน (ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ผมก็อยากลดน้ำหนักแต่มันไม่ลง) ........ผมเรียนแล้วรู้สึกว่าเครียด เลยเริ่มหาความสุขมาลบความเครียดออกไป ด้วยการ"กิน"ช็อคโกแลต และ ของหวาน

....ผลลัพธ์น่ะเหรอครับ ตอนนี้กลับมาบวมเท่าเดิม(แม้จะไม่ถือว่าบวมมากก็ตาม) แต่แทนที่ผมจะน้ำหนักลดแบบไม่ต้องจัดคอร์สลดน้ำหนักให้ตัวเอง ผมกลับต้องมาบวมเท่าเดิม น่าเสียดายจริงๆ  

ซึ่งกรณีนี้ ผมเชื่อว่าคงไม่มีใครที่พยายามลดน้ำหนักมาหลายสัปดาห์ แต่พอลดได้ตามเป้า ก็จัดการไปกินบุฟเฟต์ฉลอง3วัน3คืนนะครับ (กรณีของผม ยังแค่สูญเสียผลพลอยได้ที่ได้จากการเรียนไป(น้ำหนักลด) เพื่อการลดความเครียด)

ที่จริงผมเชื่อว่ายังมีข้อเสียอื่นๆอีก แต่วิธีนี้ผมชอบข้อดี คือ ทำให้มี"กำลังใจ" และ "แรง" ในการก้าวข้ามอุปสรรคข้างหน้าต่อไป นอกจากนี้...บางครั้งการให้รางวัลกับตัวเอง ก็เป็นสิ่งที่ทำให้เกิดความภาคภูมิใจในตัวเองได้อยู่เหมือนกันครับ

หมายเหตุ : วิธีการให้รางวัลกับตัวเราเองนั้น บางครั้งไม่จำเป็นต้องใช้เงินนะครับ ซึ่งแล้วแต่ความชอบของแต่ละคน เช่น บางคนอาจจะแทนด้วยการเล่น Game หรือ เล่นNet ก็ได้ (แต่ผมเชื่อว่าบางคนทำอย่างใดอย่างหนึ่ง หรือ ทั้งสองอย่างนี้เป็นปกติ จนไม่อาจเป็นรางวัลได้แล้วล่ะครับ  << โดยเฉพาะผมเอง )

ปล. เห็นคอมเมนท์ในเอนทรี่ที่แล้ว คุณเส่ง กับ คุณOrdinary Man บอกว่าอยากอ่านReviewหนัง ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดหรือเปลี่ยนแปลง ผมจะจัดให้เป็นเอนทรี่ถัดไปเลยครับ (ผมอยากเขียนอยู่แล้ว แต่นึกว่ามีคนสนใจReviewหนังในบล็อกผมน้อยนะครับเนี่ย เลยคิดว่าจะอัพเรื่องที่ดองๆไว้ก่อน พอเห็นแบบนี้ แอบดีใจ จะได้อัพReviewหนังที่ดองๆไว้ต่อเลย )

แถมท้ายเอนทรี่ ด้วยคำพูดที่ได้ยินกันบ่อยๆครับ

"สุขหรือทุกข์ อยู่ที่ใจของเรา"