SkyKiD's Space ที่ว่างสำหรับความคิดเห็นที่แตกต่าง

สวัสดีครับมิตรรักแฟนบล็อกทุกท่าน วันนี้ผมกลับมาเขียนซีรีย์ Sky In Tokyo ต่อแล้วครับ

หากใครพลาดตอนที่แล้วไปสามารถติดตามได้จากลิงค์นี้ครับ

Sky In Tokyo : [Day1Part1] Ueno

จากควายเดิมตัวที่แล้ว เอ้ย ความเดิมตอนที่แล้ว ผมก็ได้แยกกับลุงญี่ปุ่นแล้วครับ โดยลุงญี่ปุ่นก็บอกให้ผมกับน้าพักให้มากๆ เพราะเดินทางมาตั้งแต่ตอนกลางคืน น่าจะเหนื่อยมาก วันแรกคงไม่ได้ไปไหนเท่าไหร่...

แต่ผมกับน้าไม่ได้คิดแบบนั้นครับ เพราะผมวางโปรแกรมการเที่ยวโตเกียวในวันแรกไว้เรียบร้อยแล้วครับ โดยแผนของวันแรกคือเที่ยวย่านที่ใกล้กับ UENOก่อน เพื่อให้ปรับตัวให้คุ้นกับการเดินทางครับ และเมื่อไม่มีลุงญี่ปุ่นแล้ว คราวนี้สองน้าหลานก็ต้องผจญภัยในโตเกียวกันเอง โดยที่ทั้งสองคนไม่สามารถพูดภาษาญี่ปุ่นได้เลย

(พูดได้แค่... โอฮาโยะ คอนนิจิวะ คมบังวะ ซาโยนาระ อาริกาโตะ และ อิระไซมาเซ <<ซึ่งอันหลังคงไม่ได้ใช้..- -'')

พอได้นั่งพักขาในโรงแรมหลังจากเดินสวนอุเอโนะแล้ว ก็ถึงเวลาออกเดินทางต่อครับ ถ้าผมจำไม่ผิดจะเป็นเวลาเกือบๆบ่าย2โมง ซึ่งตามกำหนดการเดิม ผมยังไม่ได้เวลาเช็คอินเลยครับ เพราะที่โรงแรมใจดี ผมเลยสามารถไปเที่ยวได้ยาวโดยไม่ต้องห่วงว่าจะกลับมาเช็คอินไม่ทันอีก

เมื่อออกจากโรงแรมผมก็พบกับรถเมล์ญี่ปุ่นครับ สีสวยมาก โดยเฉพาะเมื่อนำมาเทียบกับรถเมล์บ้านเราซึ่งใช้มาไม่รู้กี่ปีแล้ว... (แต่ก็แสดงให้เห็นว่าบ้านเราประหยัดและใช้ทรัพยากรที่มีจนหยดสุดท้าย)

เนื่องจากผมไม่ได้ซื้อตั๋ว JR Rail Pass เหมือนที่หลายๆคนนิยมทำกัน ทำให้การเดินทางของผมส่วนใหญ่ใช้รถไฟใต้ดินครับ (Metro Line) ถ้ามีโอกาสผมจะมีแจ้งรายละเอียดอีกที แต่ผมขอเกริ่นนำไว้ก่อนว่าวิธีนี้ค่อนข้างประหยัด ถ้าไม่ได้เดินทางไปไกลจากโตเกียวมากนักครับ

และนี่คือตั๋วของรถไฟของญี่ปุ่นครับ นี่เป็นใบแรกที่ผมใช้เดินทางในญี่ปุ่นเลย ตัวหนังสือภาษาญี่ปุ่นที่อยู่หน้าตัวเลข160นั่น มันคือ อุเอโนะครับ (ผมไม่รู้ว่าอ่านว่าอะไร แต่ตัวหนังสือ2ตัวนี้คืออุเอโนะ โชคดีที่ผมรู้ภาษาจีนนิดหน่อยเลยจำง่ายขึ้นครับ)

หลังจากนั้นผมก็ขึ้นรถไฟไป และหลังจากออกจากสถานีมาด้วยความงงๆนิดหน่อย ก็เดินไปถามทางคนอีกสักเล็กน้อย ก็พบว่าเดินตรงมาเรื่อยๆเดี๋ยวก็เจอวัดโคมแดงเองครับ ^^

และแล้วผมก็มาถึง หนึ่งในสถานที่ที่มีชื่อเสียงของประเทศญี่ปุ่น

ก่อนเดินเข้าไปถึงตัววัดด้านในจะมีถนนให้เลือกซื้อของกิน และของที่ระลึกครับ ซึ่งผมก็ได้ติดไม้ติดมือกลับมานิดหน่อย เพราะยังไม่ชินกับค่าเงินเท่าไหร่ครับ(รู้สึกว่าของทุกอย่างแพงไปหมด)

ที่จริงผมถ่ายมาหลายภาพ แต่กลัวเนื้อหาจะยืดเยื้อเกินไปน่ะครับ ขอรวบรัดนิดนึงนะครับ... เมื่อเดินต่อมาเรื่อยๆ เราก็จะพบกับประตูอีกประตูนึงครับ ซึ่งตรงนี้2ข้างทางจะเริ่มเน้นไปที่ของกินครับ

ซึ่งจากป้ายจะเห็นได้ว่ามีเขียนว่า 200เยน แต่ถ้ามองทางด้านขวาสุดจะเห็นกล่องสีฟ้าอมเขียว อันนั้นเหมือนคนขายจะให้เล่นเกมครับ ซึ่ง200เยนคงจะเล่นได้1ครั้ง และอาจจะได้ขนมมากกว่า1ชิ้น

อันนี้เป็นโคมที่อยู่ด้านข้างๆของโคมแดงครับ

ถ่ายย้อนกลับไปจากประตูแรกที่ผ่านมาครับ แทบจะมองไม่เห็นประตูเลย

และภาพนี้เป็น1ในภาพที่ผมชอบมากๆของทริปนี้ครับ ได้บรรยากาศความเป็นญี่ปุ่นดี และถ่ายเห็นท้องฟ้าด้วย ตอนแรกคิดว่าจะเอามาทำ Head Blog แต่ถ้าเอามาใช้ก็ต้องใช้ความสูงเท่านี้ด้วย ผมเลยไม่ใช้ครับ เดี๋ยวจะโหลดโหด(ลองCropแล้วรู้สึกไม่สวย)

ถ่ายทางเข้าอีกสักที

รูปปั้นเทพสององค์ที่อยู่ตรงประตูทางเข้าครับ

ตรงนี้ยังอยู่นอกประตูเหมือนกันครับ ช่วงนี้มีเวลาถ่ายรูปเยอะ เพราะรอคุณน้าไปเข้าห้องน้ำ ซึ่งเดินไปไกลมากครับ

ป้ายที่เขียนคำอธิษฐานครับ

พระพุทธรูปในระแวกนั้น

และผมก็พบมุมถ่ายภาพสวยๆในบริเวณนั้นครับ

ถ่ายจนหนำใจเลยครับ แต่เอามาให้ดูแค่2ภาพ เพราะเกรงว่าจะโหลดโหดจนเกินไป จากนั้นผมก็เดินเข้ามาด้านในครับ ซึ่งเจดีย์เมื่อครู่ เห็นด้านข้างๆ ตอนนี้เป็นแบบตรงๆบ้างครับ

(ถ่ายมาหลายภาพอีกเช่นกัน แต่ขอลงภาพเดียวครับ)

ถ่ายกลับมาที่ประตูทางออก

ในวัด....

ถ่ายกลับมาที่ประตู

จะเห็นว่าผมพยายามหลีกเลี่ยงการถ่ายภาพวัดด้านในให้เห็นชัดๆมา หลังจากที่บอกว่าเดินเข้าประตูครับ  และนี่คือสาเหตุครับ....

น่าเสียดายมาก  (เข้าไปด้านในได้ แต่ด้านนอกกำลังปรับปรุงอยู่) ซึ่งตอนแรกผมจะไม่ถ่ายแล้วล่ะครับ แต่อีกที ถ่ายไว้เป็นที่ระทึก เอ้ย ระลึก ซะหน่อยก็ดี ว่าตอนที่ผมมากำลังปรับปรุงอยู่

อันนี้เป็นอีกฝั่งนึงครับ(ตรงข้ามกับเจดีย์)

ที่จริงผมมีแวะทานขนมร้านแถวๆนั้นด้วยเห็นคนต่อคิวเยอะมาก แต่ไม่ได้ถ่ายภาพขนมมาครับ ....

และนี่ประตูเทวรูปที่อยู่หน้าประตูแรกสุดครับ ตอนเดินเข้ามารอบแรกคนแน่นมาก ผมเลยลืมถ่าย ได้มาถ่ายรูปตอนจะกลับครับ

จากนั้นผมกับน้าก็เดินข้ามถนนมาซื้อบัตรโทรศัพท์ที่ร้านสะดวกซื้อร้านนี้ครับ (จะเห็นว่ามีโฆษณาโคนานด้วย<< โคนานเพราะมันไม่จบซะที)

หลังจากซื้อเสร็จผมกับน้า ก็วุ่นวายอยู่กับวิธีการใช้พักใหญ่ๆเลยล่ะครับ นับว่ายังโชคดีที่ศูนย์บริการข้อมูลของย่านAsakusa อยู่ระแวกนั้นพอดี เลยหาที่โทรศัพท์ได้ในศูนย์ พร้อมกับมีคนบอกวิธีใช้โทรศัพท์ครับ

เห็นแบบนี้...ไม่ใช่แค่หุ่นหรือรูปปั้นธรรมดานะครับ แต่เหมือนเป็นหุ่นขบวนแห่อะไรสักอย่างซึ่งขยับไปมาได้ มีเสียงเพลงด้วย  ผมว่าสวยมากๆเลยล่ะครับ

หลังจากเพลิดเพลินได้สักระยะ ก็ได้เวลาเดินทางต่อครับ ซึ่งผมลังเลระหว่างหาของกินแล้วกลับโรงแรม กับไปอากิฮาบาระต่อ และแน่นอนว่าผมเลือกจะไปต่อครับ

ก่อนเดินทางออกจากAsakusa ขออีกสักภาพแล้วกัน

และจากคำแนะนำของศูนย์ท่องเที่ยว ทำให้ผมเปลี่ยนแผนนิดหน่อยครับ คือจากเดิมที่ต้องลงสถานีอากิฮาบาระ ก็ไปลงที่อีกสถานีนึงแทน(จำชื่อไม่ได้แล้วครับ) แล้วใช้วิธีเดินเอาครับ เพราะไม่ต้องต่อรถ และเหมือนกับว่าเริ่มจากปลายๆทางของอากิฮาบาระ แล้วเดินเข้าตรงกลางน่ะครับ(ปกติถ้าลงตรงป้าย มันจะโผล่กลางอากิฮาบาระเลย)

ผมกับน้าก็เดินในอากิฮาบาระกันเรื่อยเปื่อยครับ ผมแวะร้านขายของเกี่ยวกับการ์ตูนเป็นระยะๆ ทำให้น้าผมเซ็งมาก และย่านนี้ส่วนมากจะเป็นการ์ตูนกับเครื่องใช้ไฟฟ้าครับ ซึ่งน้าผมไม่ได้สนใจทั้งสองอย่าง เลยจบลงที่การรีบหาของกินและรีบกลับครับ

และเพราะตอนนั้นหิวมากเลยเขมือบด่วน ทำให้ไม่มีภาพครับ แต่ผมจำได้ว่าเป็นข้าวแกงกะหรี่บนห้างที่ดังๆของย่านนั้น(อาจจะมีภาพมาให้ดูในภายหลัง) ซึ่งหนังสือแนะนำมาครับ .....แต่ขอบอกว่าแพงปวดไส้ติ่งมาก ไว้ผมจะมาเขียนถึงอีกที เกี่ยวกับหนังสือที่ผมใช้เป็นข้อมูลในการเดินทางครั้งนี้ ซึ่งผมคงจะมีอะไรให้บ่นเพียบครับ....

และแล้วเราก็กลับถึงอุเอโนะโดยสวัสดิภาพ นาฬิกาบอกเวลา2ทุ่มครึ่งพอดีเลยล่ะครับ ซึ่งการเดินทางในวันแรกก็หมดลงแต่เพียงเท่านี้ครับ

เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย : OIOI เป็นห้างที่มีชื่อว่า มารุอิ หรือบางคนอาจจะอ่านว่ามารุย (Marui) นะครับ... ไม่ได้อ่านว่า โออิโออิ ....อย่าไปเปิ่นเหมือนผมกันนะครับ ข้อมูลนี้ได้มาจากลุงญี่ปุ่น ที่บอกผมว่าห้างนี้ไม่ได้อ่านว่าโออิโออิ แต่อ่านว่ามารุอิ

ส่วนที่มาของการอ่านแบบนี้ หลังจากได้กลับมาคุยกับพี่พงคุง(อีกแล้ว) พบว่า Maru แปลว่าวงกลมครับ เพราะฉะนั้นที่เห็นตัว O น่าจะหมายถึงวงกลมครับ

ยังไม่แน่ใจว่าจะเฉลยเอนทรี่หน้า หรือ เฉลยในเอนทรี่ที่เป็นซีรีย์ Sky In Tokyoตอนต่อไปนะครับ

(จริงๆแล้วเจตนาจะถ่ายชอตก่อนหน้านั้น...แต่กล้องมันเก็บภาพไม่ทัน เลยได้ชอตนี้ซึ่งเหมาะกับการเป็นปริศนามาแทน  แต่ภาพเฉลยรับรองว่าเห็นชัดแน่นอนครับ) 

สำหรับเอนทรี่นี้ผมยังไม่มีของรางวัลใดๆแจกให้กับคนที่ตอบถูกครับ ถือว่าทดลองเล่นดูก่อน แต่ในเอนทรี่ถัดๆไปของซีรีย์ Sky In Tokyo ผมอาจจะมีของฝากจากญี่ปุ่นเล็กๆน้อยๆมาแจกเป็นครั้งคราวครับ (หรือไม่ก็อาจจะรอถามและแจกรวบยอดทีเดียว เช่น เป็นเอนทรี่คำถามตอนจบซีรีย์ Sky In Tokyoครับ)

นอกจากคำถามให้ทายกันเล่นๆด้านบน ผมอยากจะถามคุณผู้อ่านทั้งหลายที่ติดตามบล็อกนี้อีกสักเล็กน้อยครับ

ในอนาคตอันใกล้นี้...ในซีรีย์Sky In Tokyoจะมีเรื่องราวเกี่ยวกับ Odaiba ครับ ....ซึ่งเป็นสถานที่ที่ผมกินลมชมวิวไปนานมาก ถ่ายภาพมาหลายร้อยภาพ...(ถ้าจำไม่ผิดจะมากกว่า500ภาพครับ) ซึ่งหลังจากคัดเลือกรูปแล้ว จะอยู่ที่ประมาณ200กว่าภาพ ซึ่งอาจจะต้องตัดลงไปอีก...

ผมเลยอยากจะถามว่า ท่านผู้อ่านทั้งหลายอยากให้ผมปล่อยภาพโอไดบะเยอะหน่อย แล้วยืดเรื่องSky In Tokyoออกไปอีกนิด หรือ...อยากให้ผมนำเสนอเฉพาะจุดสำคัญๆในโอไดบะ แล้วตัดรายละเอียดปลีกย่อยทิ้งไปครับ

(ผมอัพได้ทั้งสองแบบครับ เพราะถ้าเขียนโอไดบะนาน เรื่องอื่นๆก็ยืดต่อไปได้อีกครับ เพราะถ้าเขียนโอไดบะน้อยก็เกรงว่าจะอ่านกันไม่จุใจ แต่ถ้าเขียนยาวไป อาจจะเบื่อกันก่อนน่ะครับ)

ซึ่งเท่าที่ผมคัดภาพมา รู้สึกว่าจะมีอีกวันที่ผมมีภาพเยอะพอๆกับวันที่ไปโอไดบะครับ ผมอาจจะใช้เกณฑ์เดียวกันกับโอไดบะนะครับ(และมันจะยิ่งยาวเข้าไปอีก)

หมายเหตุ : ลิมิตการลงรูปของผมต่อเอนทรี่ จะพยายามไม่ให้เกิน60-70ภาพครับ อย่างเอนทรี่นี้มีเกือบๆ 50ภาพ(เตรียมไว้50กว่าๆ แต่ตัดเฉลยของคำถามทิ้งไปก่อนน่ะครับ) ผมคิดว่าแค่นี้ก็น่าจะโหลดโหดแล้วนะครับ เพราะฉะนั้นถ้าจะเอา200กว่าภาพลง อย่างน้อยก็ต้อง3เอนทรี่ครับ (ซึ่งผมไม่ต้องกลัวจะไม่มีเรื่องให้อัพไปอีกนาน )

ปล. ควันหลงจากเอนทรี่ที่แล้ว ..เรื่องของดาวทูโทนมีภาคต่อแน่นอนครับ

สำหรับ Sky In Tokyo : [Day1] ก็จบลงแต่เพียงเท่านี้ครับ

ขอบคุณสำหรับทุกการติดตาม

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับการทดลองเล่นเกมทายภาพขำๆ และ

ขอบคุณสำหรับการตอบคำถามที่เป็นแนวทางในการเขียน Sky In Tokyo ตอนต่อๆไปครับ

...To be continued...

แล้วพบกันใหม่เอนทรี่หน้า

สวัสดีครับ